Ranking CMS dla dużych serwisów internetowych – TOP 8 systemów enterprise

Na pierwszym miejscu umieściliśmy Drupala – platformę, na której swoje strony prowadzą choćby ONZ, brytyjski The Economist i – według jej twórców – 70% spośród setki najlepszych uniwersytetów świata.

CMS ten poradzi sobie z większością projektów, a to m.in. ze względu na fakt, że pozwala dowolnie modelować skomplikowane struktury treści, tworzyć własne taksonomie i typy contentu. Do tego dodajmy jeszcze modułową strukturę całego systemu, która czyni go bardziej frameworkiem do budowy serwisu niż gotowym rozwiązaniem… ale w rękach doświadczonego zespołu takie podejście daje ogromne możliwości.

Adobe Experience Manager jest z kolei chyba najlepszym przykładem digital experience platform, który do CMS-a dokłada wbudowany system DAM do zarządzania całą biblioteką zasobów cyfrowych w obrębie organizacji.

Koszty licencji na dostęp do AEM zaczynają się – co do zasady – od 100-150 tysięcy dolarów rocznie, ale potrafią być kilkukrotnie wyższe; z każdą firmą Adobe negocjuje zasady indywidualnie. Samo wdrożenie „na start” może zaś wymagać budżetu rzędu nawet kilku milionów złotych – to oczywiście zależy od skali projektu, choć Experience Manager jest zdecydowanie kierowany głównie do międzynarodowych korporacji.

Sitecore zalicza się do najstarszych CMS-ów dla dużych serwisów internetowych na rynku, ponieważ jest rozwijany już od 25 lat. W ostatnich latach przeszedł sporą przemianę – najpierw z klasycznego, monolitycznego CMS-a stał się platformą composable, składającą się z modułów, a pod koniec 2025 r. moduły te połączono w zintegrowaną platformę – SitecoreAI.

Jej bazą jest elastyczny system zarządzania treścią, znany wcześniej jako XM Cloud – oczywiście hostowany w chmurze. W ramach SitecoreAI od razu dostajemy też dostęp do kilku modułów, m.in.:

• CDP i Personalize – do personalizacji treści i zarządzania danymi o klientach;
• Search – czyli wyszukiwarki opartej na AI;
• Content Hub – czyli po prostu systemu DAM, do zarządzania zasobami cyfrowymi;

a także pakietu narzędzi AI, m.in. agentów wspierających tworzenie i optymalizację treści.

Tak jak AEM, Sitecore dostępne jest tylko w wersji komercyjnej, na licencji. Wycena też jest indywidualna i w dużej mierze zależy od skali, w jakiej korzystasz z platformy: wielkości ruchu i liczby środowisk w przypadku CMS-a, liczby profili klientów w modułach CDP i Personalize czy wolumenu zapytań w wyszukiwarce.

Kolejny system na naszej liście – Liferay DXP – wywodzi się wprost z platform portalowych opartych na Javie, przez co idealnie nadaje się do wszelkich projektów „ukrytych za stroną logowania”. Czyli na przykład do tworzenia intranetów dla pracowników, ekstranetów dla partnerów biznesowych albo portali self-service dla klientów B2B.

Co ciekawe, Liferay ma wersję płatną (w ramach subskrypcji, wycenianej oczywiście indywidualnie), i… darmową – co prawda z ograniczonym zestawem funkcji, ale wystarczającym przy prostszych projektach.

Wśród 37 milionów (wg danych BuiltWith) stron zbudowanych na WordPressie znajdziemy m.in. witryny Time’a, New York Post, korporacyjną stronę Disneya czy nawet… Białego Domu. Więc mimo że WordPress uchodzi raczej za system „dla każdego”, a nie „enterprise”, jak najbardziej może być dobrym CMS-em do rozbudowanych stron internetowych – zwłaszcza tych, które opierają się głównie na contencie.

Sam WordPress jest, rzecz jasna, darmowy… ale już za wtyczki na poziomie enterprise niemal zawsze trzeba płacić. Do tego dochodzi utrzymanie całego systemu oraz wdrożenie – projekty dla większych firm zaczynają się od ok. 50 tys. złotych w górę, a potrafią być i kilkukrotnie wyższe.

Magnolia przeszła bardzo podobną drogę, co Sitecore – najpierw była „tylko” CMS-em dla dużych stron, teraz oferuje cały ekosystem w stylu innych platform DXP, włącznie z własnym DAM i zestawem narzędzi do personalizacji. Co jednak najważniejsze, pozycjonuje się jako platforma hybrid headless, to znaczy: z jednej strony dostajemy bardzo rozbudowane API do integracji systemu z niemal dowolnym front-endem, z drugiej – wbudowany, wizualny edytor treści czy możliwość projektowania stron metodą drag-and-drop, typowe raczej dla monolitycznych CMS-ów.

Magnolia dostępna jest obecnie w dwóch modelach – w chmurze, ze stałym wsparciem twórców oraz on-premise, czyli na własnej infrastrukturze. Cena pierwszego zaczyna się od 5 tys. dolarów miesięcznie, drugiego – od 3,5 tys. dolarów, co jak na platformę klasy enterprise jest całkiem atrakcyjną opcją.

Xperience by Kentico także zalicza się do platform DXP, ale trochę różni się od poprzednich. W przeciwieństwie np. do AEM, które do pewnego stopnia oddziela od siebie funkcje CMS-a, DAM i reszty narzędzi, tak w Xperience wszystko – zarządzanie treścią i tłumaczeniami, tworzenie stron i formularzy, segmentacja klientów, projektowanie scenariuszy do e-mail marketingu i wiele innych – jest zamknięte w jednym systemie.

Kentico oferuje swoją platformę przede wszystkim w modelu SaaS – koszty licencji zależą konkretnie od tego, ile kanałów marketingowych chcemy obsługiwać przy pomocy Xperience.

Ostatni CMS dla dużych organizacji w naszym rankingu… ale nie mniej ciekawy od poprzednich – TYPO3 jest bowiem w 100% open source’owym systemem, od samego początku rozwijanym pod kątem projektów wielojęzycznych i wielodomenowych, z wieloma „rozgałęzieniami”.

Koszty wdrożenia – jak przystało na system z otwartym kodem – zależą tu głównie od skali projektu, natomiast niemal na pewno będą wyższe, niż np. w przypadku WordPressa; TYPO3 wymaga jednak dużo pracy przy konfiguracji, to samo możemy zresztą powiedzieć o jego utrzymaniu.